Wenecja-Dubaj i 4,6 mln euro pod blokadą. EPPO opisuje mechanizm prania środków z karuzeli VAT

Wenecja-Dubaj i 4,6 mln euro pod blokadą. EPPO opisuje mechanizm prania środków z karuzeli VAT Włochy. Europejska Prokuratura (EPPO) poinformowała 5 maja 2026 r., że na lotnisku Marco Polo w Wenecji zatrzymano przedsiębiorcę mieszkającego w Dubaju, podejrzewanego o pranie i reinwestowanie środków z karuzeli VAT. Według komunikatu zamrożono majątek o wartości ponad 4,6 mln euro, a przy zatrzymaniu zabezpieczono m.in. portfel krypto wart ok. 756 tys. euro. Mechanizm, według śledczych, miał łączyć gotówkę odbieraną we Włoszech z transferami zagranicznymi i spółką w Słowenii bez realnej działalności. 5 maja 2026 r. Europejska Prokuratura (EPPO) podała, że na wniosek jej biura w Wenecji włoska Guardia di Finanza zatrzymała przedsiębiorcę mieszkającego w Dubaju. Według śledczych mężczyzna miał prać i reinwestować środki pochodzące z wielkoskalowej karuzeli VAT. Zatrzymanie nastąpiło na lotnisku Marco Polo, gdy podejrzany wchodził na pokład samolotu do Dubaju. W tym samym komunikacie EPPO wskazuje, że prokurator delegowany wydał pilne postanowienie o zabezpieczeniu majątku przekraczającego 4,6 mln euro. W trakcie czynności zabezpieczono także portfel kryptowalutowy o wartości ok. 756 tys. euro, ok. 6 tys. euro gotówki oraz pojazd luksusowy. Zatrzymanie i zabezpieczenie zostały następnie zatwierdzone przez sędziego ds. dochodzeń wstępnych w Wenecji. EPPO podkreśla domniemanie niewinności wszystkich osób do czasu prawomocnego orzeczenia. Mechanizm opisany przez śledczych ma klasyczną konstrukcję karuzeli VAT, ale z nowoczesnymi dodatkami. Według EPPO podejrzany miał regularnie przyjeżdżać z ZEA do Włoch, odbierać gotówkę wygenerowaną przez schemat i przekazywać ją dalej za granicę. Część środków miała wracać do obiegu przez spółkę w Słowenii, którą śledczy opisują jako podmiot bez rzeczywistej aktywności gospodarczej. To trochę jak sklep, który codziennie drukuje paragony, ale półki stoją niemal nieruszone: dokumenty wyglądają na ruch, a realna wartość przepływa innym korytarzem. Kontekst tej sprawy jest szerszy niż jeden lot i jeden portfel krypto. W komunikacie EPPO z 13 marca 2026 r. (Investigation Carosello) opisano równoległe działania w tym samym obszarze: zabezpieczenie aktywów o wartości ponad 32 mln euro oraz identyfikację faktur za nieistniejące transakcje przekraczające 500 mln euro. Według śledczych towary elektroniczne i akcesoria do drukarek bywały księgowo przesuwane między spółkami, podczas gdy fizycznie pozostawały na tych samych platformach logistycznych. Innymi słowy: na papierze sprint, w magazynie spacer. Dla odbiorcy w Polsce ta sprawa jest ważna z trzech powodów. Po pierwsze, to model transgraniczny obejmujący kilka jurysdykcji i podmioty spoza UE, więc ryzyko omijania kontroli nie kończy się na granicy jednego państwa. Po drugie, pokazuje jak łatwo łączyć klasyczne luki VAT z transferem środków przez kanały krypto i spółki pośrednie. Po trzecie, odbywa się to równolegle do europejskiej przebudowy prawa: 26 marca 2026 r. Parlament Europejski przyjął dyrektywę antykorupcyjną, która ma ujednolicić definicje przestępstw i współpracę organów w sprawach transgranicznych. Co jest potwierdzone: data zatrzymania, miejsce, wartości zabezpieczeń, opis kanałów transferu i walidacja czynności przez sąd. Co nadal wymaga wyjaśnienia na dalszym etapie postępowania: pełny udział poszczególnych osób, końcowy bilans szkody podatkowej oraz ostateczna kwalifikacja karna w wyroku. Na dziś status jest procesowy: postępowanie trwa, a odpowiedzialność karna może zostać przesądzona wyłącznie przez właściwy sąd. Ta historia nie pokazuje jedynie pojedynczego incydentu, lecz powtarzalny schemat: kiedy dokument i towar żyją w dwóch różnych światach, publiczne pieniądze zwykle płacą za oba.